گروه کانونی چیست؟ یک روش تحقیق کیفی گروه کانوني يا گفتگوي گروهي متمرکز يکي از انواع متعدد شيوههاي کيفي است. اين گونه شيوهها به ويژه گروه کانوني در پژوهشهاي استراتژيک به دنبال دانستن اين هستند که مردم چگونه به معاني دست مييابند و جهان اطراف و زندگي خود را چگونه تفسير ميکنند. مزيت اصلي روش گروه کانوني بر مبناي اين عقيده است که اگر مايل هستيد مشتريان خود را درک کنيد، بايد حرف هاي آن ها را بشنويد. هنگامي که مشتريان مزايا و محدوديت هاي محصول يا خدمتي را با زبان خود شرح مي دهند، فوايد بسيار حاصل مي شود. بحث گروهي متمرکز داراي عناصر اصلي براي اجرا مي باشد که ضمن سادگي دقت در هر يک از اين عناصر الزامي است.اين عناصر عبارتند از: – گروه (مرکب از 6 تا 12 نفر) – بحث (موضوع مشترک) – مدير (گرداننده بحث) – اطلاعات نهايي تعاريف و روشهاي گروه کانوني گاه محققان اجتماعي گروهي را به محيط آزمايشگاه ميآورند. اما آنان را در شرايطي مورد تحقيق قرار ميدهند که ساخت مندي و دقت آزمايشهاي کنترل شده را ندارد. اين گونه آزمايشها را آزمايش گروه کانوني ميگويند. محققان اجتماعي معمولاً از اين نوع آزمايش ها به ويژه در حوزه بازار و ارزيابي کالاها يا بررسي جنبههاي مختلف يک موضوع استفاده ميکنند. در بررسي يک موضوع معمولاً از چند گروه کانوني استفاده ميکنند، زيرا اين خطر جدي وجود دارد که يک گروه 7 تا 12 نفره کاملاً استثنايي باشد و نتوان ديدگاههاي آن را تعميم داد. تعريف کروگر (Kruger) از گروههاي کانوني: روشي براي تبادل افکار و مذاکره است که طبق يک برنامهريزي دقيق طراحي ميشود تا ادراکات و بينش مصاحبه شوندگان را در محيطي به دور از تهديد و فشار بسنجد. تعريف مورگان (Morgan): گروههاي کانوني شکلي از مصاحب